Tak, magnesem można wstępnie sprawdzić, czy złoto jest prawdziwe, ale ten test nie daje pełnej pewności. Złoto jest diamagnetykiem, więc nie powinno być przyciągane przez magnes. Reakcja na magnes może wskazywać na obecność żelaza, stali lub innego metalu, jednak brak reakcji nie potwierdza autentyczności.
Jak wykonać test magnesem?
Do próby najlepiej użyć silnego magnesu neodymowego. Zwykły, słaby magnes może nie wykazać niewielkiej reakcji innych metali, dlatego jego wynik będzie mniej miarodajny. Przed testem usuń z przedmiotu elementy, które mogą zakłócać ocenę, na przykład metalowe opakowanie lub dodatkowe akcesoria.
Test przeprowadź w kilku miejscach, szczególnie przy zapięciu łańcuszka, krawędziach, oprawie kamienia i innych elementach wykonanych z metalu:
- Połóż biżuterię, monetę albo sztabkę na stabilnej, niemetalowej powierzchni.
- Zbliżaj magnes powoli do kolejnych części przedmiotu, bez gwałtownego uderzania nim o powierzchnię.
- Obserwuj, czy badany element jest wyraźnie przyciągany albo przesuwa się w stronę magnesu.
- Jeśli pojawia się silne przyciąganie, potraktuj wynik jako sygnał, że przedmiot nie jest wykonany wyłącznie ze złota.
Prawdziwe złoto powinno pozostać niewzruszone. Bardzo słabe odpychanie jest zgodne z jego właściwościami diamagnetycznymi, ale w warunkach domowych zwykle trudno je wiarygodnie zaobserwować.
Dlaczego test magnesem może zawieść?
Magnes wykrywa przede wszystkim metale ferromagnetyczne, takie jak żelazo i stal. Nie sprawdza bezpośrednio zawartości złota ani jego próby. Dlatego jego działanie jest ograniczone do szybkiego odrzucenia części podejrzanych przedmiotów.
Brak przyciągania nie jest dowodem autentyczności z kilku powodów:
- Tombak – stop miedzi i cynku, który może mieć kolor zbliżony do złota i zwykle nie reaguje na magnes.
- Miedź i inne metale niemagnetyczne – mogą zostać użyte w podróbkach albo pokryte cienką warstwą złota.
- Stopy złota – biżuteria nie jest zwykle wykonana z czystego złota, a domieszki mogą zmieniać jej właściwości.
- Pozłacanie – przedmiot może mieć złotą powłokę, podczas gdy jego rdzeń wykonano z innego metalu.
Brak reakcji na magnes oznacza tylko, że przedmiot nie zawiera łatwo wykrywalnych metali magnetycznych. Nie potwierdza, że jest prawdziwym złotem.
Kiedy potrzebna jest profesjonalna weryfikacja?
Jeżeli przedmiot ma wysoką wartość, nie ma oznaczenia próby albo planujesz zakup monety bulionowej czy sztabki, nie polegaj wyłącznie na magnesie. Udaj się do jubilera, punktu skupu metali szlachetnych lub mennicy. Specjalista może sprawdzić próbę kwasową albo wykonać nieinwazyjną analizę składu, na przykład za pomocą XRF.
Przy złocie inwestycyjnym znaczenie mają także masa, wymiary, numer seryjny i certyfikat autentyczności. W przypadku monet pomocny może być również test rezonansowy, ale on także pozostaje metodą pomocniczą. Magnes potraktuj więc jako szybki pierwszy filtr, a nie ostateczny dowód autentyczności.
